یادداشت/ سرمایه اجتماعی، تشکل های کشاورزی و امیدهای نو

نوروز مثل روز تولد برای ما از آن تکرارهای دوست داشتنی است که هر بار برایمان از نو آغاز می شود و نوید و امید در دل و در پی دارد. طبیعت، احساس و انسان وجامعه در روایت این نو روز شدن سهم و نقش دارند.

انسان و جامعه، کلید واژه مفهوم عمیقی به اسم "سرمایه اجتماعی" است. سرمایه ای که در ایجاد و تسهیل مناسبات افراد جامعه نقش دارد و باعث می شود تا آنها در کنار هم، تعامل سازنده و رشد و بالندگی داشته باشند؛ سرمایه اجتماعی رفتار افراد را شکل می دهد و کمک می کند تا سرمایه های انسانی و سرمایه های مادی و اقتصادی بتوانند در تعامل و پیوستگی با یکدیگر، نوید و امید رسانِ رشد،"توسعه و پیشرفت" باشند. این سرمایه  منبع اصلی شکل گیری نهادها و تشكلهایی است كه رفتار افراد را مقید می کنند تا در گروه های مختلف اجتماعی با هم به "تعامل"، مبادله و تصمیم گیری و اقدام و عمل برسند.

توجه به سرمایه اجتماعی یک اصل با اهمیت است كه گاهی در سایه تكنولوژی زدگی كمرنگ و فراموش می شود. تجربه متعدد ملی و جهانی نشان داده است که اتکای صرف به تکنولوژی و فن آوری ها بویژه در حوزه کشاورزی منجر به پایداری تولید نشده است و لذا تعامل با هم و همسویی میان بخش های تخصصی كه دربردارنده سرمایه فنی و تكنولوژی هستند با تشکل ها كه سرمایه اجتماعی را جهت می دهند می تواند تعادل و توسعه پایداری را برقرار سازد.

بهانه بجایی است که در سال 1396 با اتکا به این نگاه وضعیت بخش کشاورزی را بیش از پیش تحلیل نماییم.

 هم خداقوت و هم عرض تبریك دارم به مناسبت فرارسیدن سال نو برای تمامی مجموعه دست اندركاران تشکل ها و نظام های صنفی كشاورزی در همه سطوح  از تلاش هایشان تشكر و قدردانی می نمایم. همچنین جا دارد كه از مدیران تعاون روستایی و مسئولان امور تشكل های استان ها به رغم وجود محدودیت ها و حداقل امكانات و اعتبارات و نیز همكاران ستادی در دفتر امور تشكل های كشاورزی بخاطر پشتیبانی امور و تطبیق قوانین و مقررات تشکل ها و نظام صنفی تقدیر و تشکر كنم.

امید است که با قوت بخشی و تجمیع نیروهای درونی، همگرایی و تعامل، افق های روشن تری را در جهت حمایت، هدایت و توانمندسازی تشکل های بخش کشاورزی و همچنین توسعه و تقویت تعامل و ارتباطات تشکل ها با زیر بخش های تخصصی و سایر تشکل ها در کنار هم شاهد باشیم.

عبدالرضا مسلمی، مدیرکل دفتر امور تشکل های کشاورزی